انجمن ایرانی مطالعات غرب آسیافصلنامه غرب آسیا2981-24291120230823Global security and development peace initiative: An analysis of China's mediation between Iran and Saudi Arabiaابتکار امنیت جهانی و صلح توسعهای: تحلیلی بر میانجیگری چین بین ایران و عربستان72117837610.22034/wasj.2023.178376FAنوذرشفیعیگروه روابط بین الملل دانشگاه تهران0000-0001-7747-6697Journal Article20230710China's mediation between Iran and Saudi Arabia, which led to de-escalation of the relations between the two countries, is considered not only a turning point in Tehran-Riyadh relations, but also a turning point in the developments in the Middle East, as well as China's initiatives for world peace and security. The question of the article is what factors have been effective in China's success in de-escalating tensions between Iran and Saudi Arabia? The hypothesis of the article, which has been examined in a descriptive and analytical way, is that the interweaving of interests between China and the Middle East region, especially the Persian Gulf, China's close relations with Tehran and Riyadh, and their perception of China's neutrality and fairness in interacting with these two countries. In addition, the increase in costs caused by the competition between Iran and Saudi Arabia, which had placed the two countries on two strategic paths of "reconciliation" and "competition", paved the way for China's intervention and the success of this country's diplomacy. The findings of the article showed that China's initiative in reconciliation between Iran and Saudi Arabia adds to the credibility and thus the international authority of China and paves the way for the beginning of a period called "Chinese Peace".میانجیگری چین بین ایران و عربستان که به تنش زدایی در روابط دو کشور منجر شد، نه تنها نقطه عطفی در روابط تهران -ریاض بلکه نقطه عطفی در تحولات خاورمیانه و همینطور ابتکارات چین برای صلح و امنیت جهانی قلمداد می شود. پرسش مقاله آن است که چه عواملی در موفقیت چین در تنش زدایی بین ایران و عربستان موثر بوده اند؟ فرضیه مقاله که به روش توصیفی تحلیلی بررسی شده آن است که در هم تنیدگی منافع بین چین و منطقه خاورمیانه، بویژه خلیج فارس، روابط نزدیک چین با تهران و ریاض و برداشت این دو از بی طرفی و انصاف چین در تعامل با این دو کشور، بعلاوه افزایش هزینه های ناشی از رقابت ایران و عربستان که دو کشور را بر سر دو راهی استراتژیک "آشتی" و "رقابت" قرار داده بود، زمینه را برای مداخله چین و موفقیت دیپلماسی این کشور فراهم ساخت. یافته های مقاله نشان داد که ابتکار چین در آشتی بین ایران و عربستان به اعتبار و در نتیجه اقتدار بین المللی چین می افزاید و راه را برای آغاز دوره ای بنام "صلح چینی" فراهم می سازد.https://www.wasj.ir/article_178376_8cca31fd4ff487898ea79c5228a554ad.pdfانجمن ایرانی مطالعات غرب آسیافصلنامه غرب آسیا2981-24291120230919The Mediterranean Sea region and the future study of Turkey and Israel relationsحوزه دریای مدیترانه و آینده پژوهی مناسبات ترکیه و اسرائیل224117799710.22034/wasj.2023.177997FAعلیرضاحسینی یزدیدانش آموخته کارشناسی ارشد مطالعات رژیم صهیونیستی، دانکشده مطالعات جهان، دانشگاه تهرانرضادهقانیرشته مطالعات ترکیه، گروه مطالعات غرب آسیا و آفریقا، دانشکده مطالعات جهان ، دانشگاه تهران، تهران/ ایران0000-0003-1509-3134Journal Article20230708Abstract<br /><br />The issue of Turkish-Israel relations is a significant topic in regional studies. Since the establishment of diplomatic relations in 1949, bilateral relations between Turkey and Israel have witnessed substantial growth and development in various fields. As two powerful players in the Middle East and the Mediterranean, the developments in the Mediterranean region have a crucial impact on their future relations. This research aims to investigate how the developments in the Mediterranean Sea will affect the future of Turkish-Israeli relations. The research hypothesis suggests that although Ankara and Tel Aviv share common interests and threats in the Mediterranean, these factors may limit their cooperation in the future. To evaluate the impact of Mediterranean developments on their relationship, the study employs the explanatory capacities of regional security theory, which identifies the influencing components as the main factors of a security complex. Additionally, this research uses future studies to examine the connection between Turkish-Israeli relations and the developments in the Mediterranean Sea. The results indicate that based on their shared interests and threats, Turkey and Israel seek to establish cooperative relations.چکیده<br />موضوع روابط ترکیه و اسرائیل از جمله مباحث مهم مطالعات منطقه ای محسوب میشود. روابط دو جانبه ترکیه و اسرائیل از زمان برقراری روابط دیپلماتیک در سال 1949 شاهد رشد قابل توجهی بوده است و در زمینه های مختلف به سرعت توسعه یافته است. ترکیه و اسرائیل دو بازیگر قدرتمند، در خاورمیانه و مدیترانه هستند، مدیترانه یکی از کانون های تحولات در دو دهه اخیر است این مقاله در پی پاسخ به این سوال است که تحولات حوزه مدیترانه چگونه آینده مناسبات ترکیه و اسرائیل را تحت تأثیر قرار خواهد داد. تحقیق این فرضیه را بررسی میکند که منافع و تهدیدات مشترک آنکارا و تل آویو در مدیترانه، در آینده سبب همکاری محدود آنها خواهد شد. به منظور بررسی تأثیر تحولات حوزه دریای مدیترانه بر آینده مناسبات ترکیه و اسرائیل از ظرفیت های تبیینی نظریه امنیت منطقه ای استفاده شده است. تبیین مؤلفههای تأثیرگذار به عنوان عوامل اصلی یک مجموعه امنیتی برای ارزیابی فرضیه ضروری است. <br />همچنین در این مقاله با استفاده از آینده پژوهی، به بررسی روابط ترکیه و اسرائیل در پیوند با تحولات حوزه دریای مدیترانه پرداخته است. نتایج حاکی از آن است که ترکیه و اسرائیل براساس منافع و تهدیدات مشترک، به دنبال ایجاد یک همکاری مشارکتی خواهند بود.https://www.wasj.ir/article_177997_4d632dcfe519406c7627f9138e0baf37.pdfانجمن ایرانی مطالعات غرب آسیافصلنامه غرب آسیا2981-24291120230919Regional security in Southwest Asia
A fuzzy analysis of the foreign policy requirements of the Islamic Republic of Iranامینت منطقهای در آسیایجنوبغربی تحلیلی فازی از الزامات سیاستخارجی جمهوری اسلامی ایران425617806610.22034/wasj.2023.178066FAابوالقاسمشهریاریاستاد مدعو دانشگاه فردوسی مشهد0000-0002-3193-7344سیدحسیناطهریدانشیار گروه علوم سیاسی دانشگاه فردوسی مشهد،مشهد، ایران0000-0001-7332-4848Journal Article20230713Security is the basic issue of all the governments of the world, whose external dimension is pursued by the foreign policy of the countries, and the security of the neighboring countries, which are the immediate environment of each country, are of special importance because the occurrence of security issues in one of the bordering countries increases the probability of the domino effect and leads to the creation of security problems in other neighboring countries or the region. The main question of the research originates from this issue and it is what is the state of fragility of the governments in Southwest Asia and what is the appropriate strategy for the security and promotion of Iran's position? To answer this question, the theory of regional security has been chosen as the theoretical basis and fuzzy logic as the research method, so that through examining the fragility of the governments of Southwest Asia, while recognizing the existing security threats, in the second step, the foreign policy appropriate to the existing situation will be developed. The result of the study of the state of fragility in Southwest Asia indicates that 13 of the 17 existing governments have warnings of fragility and creating security problems, and based on the theory of regional security, it seems that multilateralism in foreign policy, considering the status of each of the identified paths, will lead to playing a pivotal role for the Islamic Republic of Iran, in addition to providing regional security.امنیت مسئله اساسی تمامی دولتهای جهان است که بُعد خارجی آن توسط سیاستخارجی کشورها مورد پیگیری قرارگرفته و در تأمین آن کشورهای همسایه که محیط بلافصل هر کشور میباشند، از اهمیت ویژهای برخوردارند چراکه بروز مسائل امنیتی در یکی از کشورهای هممرز، احتمال وقوع اثر دومینو را افزایش داده و به ایجاد معضلات امنیتی در دیگر کشورهای همسایه و یا منطقه منتهی میگردد. سؤال اصلی پژوهش از این موضوع نشات گرفته و عبارت است از اینکه وضعیت شکنندگی دولتها در آسیای جنوب غربی چگونه است و راهبرد متناسب برای امنیت و ارتقای جایگاه ایران چیست؟ برای پاسخ بدین سؤال نظریه امینت منطقهای بهعنوان مبانی نظری و منطق فازی بهعنوان روش تحقیق انتخاب شده است تا از طریق بررسی شکنندگی دولتهای آسیایجنوبغربی ضمن شناختِ تهدیدات امنیتی موجود، در گام دوم، سیاستخارجیِ متناسب با وضعیت موجود را فرا رو نهد. نتیجه بررسی وضعیت آسیایِجنوبغربی در شکنندگی دولتها حاکی از آن است که 13 دولت از 17 دولت موجود، دارای هشدار شکنندگی و ایجاد معضلات امنیتی هستند و با استناد به نظریه امنیت منطقهای، به نظر میآید که چندجانبهگرایی در سیاستخارجی باتوجهبه وضعیت هر یک از مسیرهای شناساییشده، علاوه بر تأمین امنیت منطقهای، منجر به ایفای نقش محوری برای جمهوری اسلامی ایران خواهد شد.https://www.wasj.ir/article_178066_a19c477ad72b23bf84cb5dddd8b75e9e.pdfانجمن ایرانی مطالعات غرب آسیافصلنامه غرب آسیا2981-24291120230919Explaining the Relations between Turkey and Qatar from the Perspective of Social Constructivism (2011-2020)تبیین روابط ترکیه و قطر از منظر سازه انگاری اجتماعی (2020-2011)577217867710.22034/wasj.2023.178677FAرحمتحاجی مینهدانشیار روابط بین الملل، واحد تهران شرق، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران0000-0002-1225-9541محسنیوسفیدکتری روابط بینالملل، دانشکده علوم انسانی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران0000-0003-2672-0770Journal Article20230719Since 2011, Turkey and Qatar have played a role as two active actors in the Middle East and Persian Gulf developments. With the Arab Spring in 2011 and the Syrian crisis, important changes took place in Doha-Ankara relations. The relations between the two countries improved significantly after the Arab Spring, and Doha has gained an important position as Turkey's regional ally in the country's foreign policy. The alignment of Turkey-Qatar relations, especially after the Arab Spring, has been the result of the existence of mental images and shared perceptions and mutual identity and ideological links, especially with regard to the Muslim Brotherhood movement. In this article, using the theory of social constructionism, we are trying to explain the factors affecting foreign policy and relations between Turkey and Qatar. The method used in the article is analytical-descriptive. The main question in this article is how to explain the regional relations between Turkey and Qatar (2011-2020) using social constructionism? The hypothesis is that: Based on social constructivism, Turkey-Qatar's common intersubjective perception and perceptions derived from the ideology of the Muslim Brotherhood, which led to a common identity, bring the two governments closer together at the regional level between the years (2011-2020).ترکیه و قطر از سال 2011 به ایفای نقش به عنوان دو کنشگر فعال در تحولات خاورمیانه و خلیج فارس پرداخته اند. با وقوع بهار عربی در سال 2011 و بحران سوریه، تغییرات مهمی در روابط دوحه-آنکارا شکل گرفت. روابط دوکشور پس از بهار عربی بهبود قابل ملاحظه ای یافت و دوحه جایگاه مهمی را به عنوان شریک و متحد منطقه ای ترکیه در سیاست خارجی این کشور کسب کرده است. همسویی روابط ترکیه-قطر به ویژه پس از بهار عربی، پیامد وجود انگارههای ذهنی و اشتراک در ادراکات و برداشت ها و پیوندهای هویتی و ایدئولوژیک متقابل خصوصاً نسبت به جنبش اخوان المسلمین بوده است. در این مقاله با استفاده از نظریة سازه انگاری اجتماعی درصدد تبیین عوامل مؤثر بر سیاست خارجی و روابط ترکیه و قطر (2020-2011) هستیم. روش مورد استفاده در مقاله تحلیلی-توصیفی می باشد. سوال اصلی در این مقاله عبارت است از اینکه چگونه می توان روابط منطقهای ترکیه و قطر(2020-2011) را با استفاده از سازهانگاری اجتماعی تبیین کرد؟ فرضیه مورد استفاده در مقاله عبارت است از اینکه: بر اساس سازه انگاری اجتماعی، برداشت بین الاذهانی مشترک ترکیه-قطر و ادراکات برگرفته از ایدئولوژی اخوان المسلمین که منجر به هویت مشترک شد، دو دولت را در سطح منطقه ای بین سال های (2011-2020) به هم نزدیکتر می کند.https://www.wasj.ir/article_178677_16bffac38d4dba3bfe7bcb24b7049f7b.pdfانجمن ایرانی مطالعات غرب آسیافصلنامه غرب آسیا2981-24291120230922The security-environmental effect of the GAP project (Turkey) on downstream countries; considerations of International Lawآثار امنیتی-زیستمحیطی پروژه گاپ(ترکیه) بر کشورهای پاییندست؛ ملاحظات حقوق بینالمللی738517966910.22034/wasj.2023.409344.1006FAافشینزرگرعضو هیات علمی گروه روابط بینالملل، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی0000-0002-9843-0804فاطمهعباسی الموتیدانشآموخته کارشناسی ارشد حقوق بینالملل، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامیJournal Article20230730If once the issue of "water war" was mainly considered in the writings of researchers for the future, now that future has become a reality and the world is actually involved in water war in different places. The Middle East and the Mesopotamia in its heart are not doing well in this regard, and we have been witnessing the effects of this drought and its crisis in the occurrence of intra-border and cross-border conflicts for years, and Syria and Iraq are prime examples of this. Perhaps two categories of factors can be considered in this context, the first is the natural factor, although the governments have aggravated it with their wrong plans and policies, and the second is completely done by human intervention, which has disrupted the ecosystem cycle and caused serious environmental problems. Created. One of the wrong policies and programs has been diverting water streams and creating numerous dams without planning and foresight. One of these noisy and harmful policies and programs is Turkey's water super projects, especially the Gap project, which has caused acute environmental problems for the downstream countries, namely Iraq and Syria, and then Iran, with the construction of various dams on the Tigris and Euphrates. The GAP project has many effects and environmental consequences, and this article tries to study this issue in a glance of international law, and while examining the legal dimensions of Turkey's actions, its security and environmental effects for the downstream countries will be determined. Therefore, in order to achieve the goals specified in this article, this central question will be addressed: "What are the security and environmental effects of Turkey's hydroelectricity (with emphasis on the GAP project) for the neighbors of this country (Syria, Iraq and Iran)?"اگر روزی طرح موضوع "جنگ آب" عمدتاً در نوشتههای محققان برای آینده در نظر گرفته میشد، اینک همان آینده واقعیت پیدا کرده است و جهان بهواقع درگیر جنگ آب در نقاط مختلف میباشد. شاید بتوان دو دسته عوامل را در این زمینه دخلیل دانست، مورد اول عامل طبیعی است، گرچه همانرا هم دولتها با برنامهها و سیاستهای اشتباه خود تشدید کردهاند و دومی کاملاً با دخالت انسان انجام شده است که چرخه اکوسیستم را مختل ساخته و مشکلات زیستمحیطی جدی را ایجاد کرده است. یکی از سیاستها و برنامههای اشتباه برخی کشورها، منحرف کردن جریانهای آبی و ایجاد سدهای متعدد بدون تدبیر و آیندهنگری بوده است. یکی از این سیاستها و برنامههای پر سر و صدا و زیانبارد، ابر پروژههای آبی ترکیه خصوصاً پروژه آناتولی جنوب شرق(گاپ) میباشد که با ساخت سدهای مختلف روی دجله و فرات موجب بروز مسائل زیستمحیطی حاد برای کشورهای پاییندست یعنی عراق و سوریه و پس از آن ایران شده است پروژه گاپ آثار و تبعات زیستمحیطی متعددی دارد که این مقاله تلاش دارد در یک نگاه حقوق بینالمللی این موضوع را مورد مطالعه قرار دهد و ضمن بررسی ابعاد حقوقی اقدامات ترکیه، تاثیرات امنیتی و زیستمحیطی آن برای کشورهای پاییندست مشخص شود. بنابراین در جهت دستیابی به اهداف مشخص شده در این مقاله، به این سوال محوری پرداخته خواهد شد:"هیدروپلتیک ترکیه (با تاکید بر پروژه GAP) چه تاثیرات امنیتی و زیست محیطی برای همسایگان این کشور(سوریه، عراق و ایران) دارد؟"https://www.wasj.ir/article_179669_bf81b5c53e738411785a3fef2d50ac07.pdfانجمن ایرانی مطالعات غرب آسیافصلنامه غرب آسیا2981-24291120230919"Chain Reactions": An Analysis of Iran-Saudi Arabia Relationsتحلیل روابط ایران وعربستان از منظر نظریه "واکنش های زنجیره ای"899817776710.22034/wasj.2023.177767FAابراهیممعراجیگروه روابط بین الملل، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی0000-0003-3777-7561Journal Article20230705Chain reactions refer to the consecutive behavior of actors in the international arena, in which the acting action leads to another reaction and finally puts their relations in a certain direction. These hierarchical behaviors will be mostly equal or wider and are formed based on their understanding of each other's intentions. In recent years, the activism of Saudi Arabia and Iran has traveled a path from breaking off relations to re-establishing them, which mainly stems from their perception of each other's intentions. The ups and downs of the relations between Iran - Saudi Arabia in the Middle East have always had significant effects on the general relations of the region. Different religious and linguistic identity and non-complementary economy and the security view of the parties on their activism against each other, the relations of these two regional powers have led them to compete with each other in the best conditions. The purpose of this article is to investigate and analyze the relations between the two countries from the perspective of "chain reaction" and we are looking for an answer to the question of how the two countries' understanding of each other's behavior led to a sequence of reactions and how it ultimately affected their relations. It seems that the two countries' understanding of each other's behavior in the past has led to a sequence of negative reactions that ultimately led to the termination of their relations, and on the other hand, efforts to reduce tensions and common understanding of the higher cost of hostile relations in comparison Normal relations have caused the desire of both parties to re-establish relationsواکنش های زنجیره ای به گونه ای رفتار متوالی بازیگران عرصه بین المللی اطلاق میشود که در آن، کنش بازیگری منجر به واکنش دیگری شده و در نهایت مناسبات آنها را در مسیری خاص قرار میدهد. این رفتارهای سلسله وار عمدتا همتراز یا گسترده تر خواهد بود و بر پایه درک آنها از نیات یکدیگر شکل میگیرد. کنشگری عربستان و ایران در سالهای اخیر از قطع روابط تا برقراری مجدد آن مسیری را طی کرده که عمدتا از برداشت آنها از نیات یکدیگر نشات گرفته است. همواره فراز و فرود های روابط ایران و عربستان در منطقه خاورمیانه تاثیرات قابل توجه ای بر مناسبات کلی منطقه داشته است. هویت مذهبی و زبانی متفاوت و اقتصاد غیر مکمل و نگاه امنیتی طرفین بر کنشگری آنها در برابر یکدیگر، روابط این دو قدرت منطقه ای به سمتی کشانده تا در بهترین شرایط رقیب یکدیگر باشند. هدف مقاله حاضر بررسی و تحلیل مناسبات دو کشور از منظر "واکنش زنجیره ای" است و در پی پاسخ به این سوال هستیم که فهم دو کشور از رفتار یکدیگر چگونه منجر به توالی واکنش ها گردیده و در نهایت چگونه بر مناسبات آنها موثر بوده است. این گونه به نظر میرسد که درک دو کشور از رفتار یکدیگر در گذشته منجر به توالی واکنش های منفی شده که درنهایت به قطع روابط آنها منجر گردیده و از طرف دیگر تلاش ها در جهت کاهش تنش ها و درک مشترک هزینه بیشتر روابط خصمانه به نسبت روابط عادی، موجب تمایل دوطرف به برقراری مجدد روابط شده است.https://www.wasj.ir/article_177767_104482c9b91ba7bf3e064b6b1f6848cf.pdf