انجمن ایرانی مطالعات غرب آسیا فصلنامه غرب آسیا 2981-2429 3 4 2025 12 22 Mechanisms of Evangelical Influence on US Foreign Policy Towards Israel: The Trump Era(2016-2020) سازوکارهای تأثیر اوانجلیست‌ها بر سیاست خارجی ایالات متحده در قبال اسرائیل: دوره ترامپ( 2020-2016) 7 30 247396 10.22034/wasj.2026.582853.1137 FA رضا معصومی گودرزی کارشناسی ارشد مطالعات منطقه ای، گروه روابط بین الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی (ره)، تهران، ایران. 0009-0009-8720-0817 سید محمد طباطبایی استاد، گروه روابط بین الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی (ره)، تهران، ایران. Journal Article 2025 09 16 US foreign policy towards Israel, especially during the presidency of Donald Trump (2016–2020), has often been analyzed solely based on geopolitical considerations or the role of traditional lobbies, with less attention paid to the identity, discursive, and institutional mechanisms of the Christian evangelical movement. The aim of this research is to explain the mechanisms through which American evangelicals have influenced the Trump administration’s foreign policy towards Israel. The main question of the research is what mechanisms have American evangelicals used to influence US foreign policy towards Israel during the Trump presidency? The research hypothesis is based on the fact that evangelicals have influenced the direction of this policy through discursive, institutional, and network mechanisms, although this influence occurred in a complex interaction with other political and strategic variables and cannot be considered the exclusive cause of decisions. This qualitative research was conducted with an explanatory-analytical approach and a case study strategy, and the data were collected through library and documentary methods (official documents, speeches of officials, think tank reports, and opinion poll data) and examined through qualitative and comparative content analysis. The theoretical framework of the research is a combination of structuralist theory and the institutional influence model, which allows for a balanced examination of identity-discourse variables alongside structural channels of influence. The research findings show that decisions such as moving the embassy to Jerusalem, recognizing the Golan Heights, and supporting settlements cannot be explained solely by geopolitical calculations, but rather these decisions make sense in the context of the overlap of religious-identity worldviews with institutional and network structures. The influence of evangelicals is the result of the synergy of three discursive, institutional, and network mechanisms that have transformed religion from a cultural element into an influential factor in American foreign policy. سیاست خارجی ایالات متحده در قبال اسرائیل، به‌ویژه در دوره ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ (۲۰۱۶–۲۰۲۰)، اغلب صرفاً بر مبنای ملاحظات ژئوپلیتیکی یا نقش لابی‌های سنتی تحلیل شده و به سازوکارهای هویتی، گفتمانی و نهادی جریان اوانجلیست‌های مسیحی کمتر توجه شده است. هدف این پژوهش، تبیین سازوکارهایی است که از طریق آن‌ها اوانجلیست‌های آمریکایی بر سیاست خارجی دولت ترامپ نسبت به اسرائیل اثر گذاشته‌اند. پرسش اصلی پژوهش این است که اوانجلیست‌های آمریکایی در دوره ریاست‌جمهوری ترامپ از چه سازوکارهایی برای اثرگذاری بر سیاست خارجی ایالات متحده در قبال اسرائیل بهره گرفته‌اند؟ فرضیه پژوهش بر این مبناست که اوانجلیست‌ها از طریق سازوکارهای گفتمانی، نهادی و شبکه‌ای بر جهت‌گیری این سیاست اثر گذاشته‌اند، هرچند این اثرگذاری در تعامل پیچیده با سایر متغیرهای سیاسی و راهبردی رخ داده و نمی‌توان آن را علت انحصاری تصمیمات دانست. این پژوهش کیفی با رویکرد تبیینی-تحلیلی و راهبرد مطالعه موردی انجام شده و داده‌ها به‌شیوه کتابخانه‌ای و اسنادی (اسناد رسمی، سخنرانی‌های مقامات، گزارش‌های اندیشکده‌ای و داده‌های افکارسنجی) گردآوری و با تحلیل محتوای کیفی و تطبیقی بررسی شده‌اند. چارچوب نظری پژوهش ترکیبی از نظریه سازه‌انگاری و مدل نفوذ نهادی است که امکان بررسی متوازن متغیرهای هویتی-گفتمانی در کنار کانال‌های ساختاری نفوذ را فراهم می‌کند. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد تصمیماتی مانند انتقال سفارت به اورشلیم، شناسایی بلندی‌های جولان و حمایت از شهرک‌سازی‌ها را نمی‌توان صرفاً با محاسبات ژئوپلیتیکی توضیح داد، بلکه این تصمیمات در بستر هم‌پوشانی جهان‌بینی دینی-هویتی با ساختارهای نهادی و شبکه‌ای معنا می‌یابند. نفوذ اوانجلیست‌ها حاصل هم‌افزایی سه سازوکار گفتمانی، نهادی و شبکه‌ای است که دین را از عنصری فرهنگی به عاملی اثرگذار در سیاست خارجی آمریکا تبدیل کرده‌اند. https://www.wasj.ir/article_247396_89d590df89e99a0e503c6ff81f11b22a.pdf